Gedeelte uit een interview met Floor van Essen - Bno

De afgelopen jaren heeft Arian Brekveld zich voornamelijk toegelegd op het ontwerpen van meubels. Zijn bezieling en betrokkenheid zijn groot, zo blijkt ook uit de vele ruimtelijke modellen die hij maakt tijdens het ontwerpproces. ‘Ik kom sneller tot goede ideeën als ik aan het bouwen ben. Daarnaast kan ik vormen en proporties veel beter beoordelen. De wereld op je computerscherm is een andere dan de werkelijkheid. Met regelmaat neem ik een model op werkelijke grootte mee naar huis. Dan staat er ineens een knip-en-plakstoel aan onze keukentafel en moet ik de kinderen waarschuwen dat ze daar niet op kunnen zitten! Als zo’n model thuis staat in de juiste context, kun je er op je gemak naar staren en dromen hoeveel beter het ontwerp nog kan. Ik ben een makend ontwerper, dat ben ik altijd geweest. Ondertussen heeft Arian Brekveld op zijn smartphone een draaiend 3D-model laten zien van de nieuwe stoel, en haalt hij ook drie opeenvolgende modellen onder witte hoezen vandaan. Je ziet de hand van de makende ontwerper en de ontwikkeling die het stoelontwerp in de details heeft doorgemaakt. In een grote houten kist liggen zorgvuldig opgeborgen nog meer modellen, maar nu kleiner. Het zijn perfect gemaakte ministoeltjes, nog gedetailleerder uitgewerkt dan de modellen die met hout, wol en losse lappen stof aan elkaar zijn geniet of geplakt. De flexibiliteit van de modellen is belangrijk, daardoor kunnen ze gemakkelijk worden bijgebogen of -geknipt. 

Ik merk altijd dat ook opdrachtgevers het fijner vinden om te kijken naar modellen omdat ze veel meer dan ontwerptekeningen tot de verbeelding spreken. Ook levert dat nog wel eens betere feedback op. Ontwerpen is een fantastisch traject waar geen vaste formule voor is. Een concept groeit al doende, tijdens het maakproces verandert er van alles. Als ik er moeite mee heb om iets in een schaalmodel te maken, weet ik dat het in het uiteindelijke productieproces zeker lastig zal worden en speel ik daar in de ontwerpfase al op in. Je moet je daarbij wel bewust zijn van je eigen beperkingen. Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je het ontwerp aanpast om je eigen onkunde te omzeilen. Makend ontwerpen moet geen beperking worden. Ik zie mezelf overigens niet als een soort ambachtsman. Ik maak natuurlijk ook veel gebruik van computers, maar wel op het juiste moment en dat is zelden in het begin van een proces. De timing van de verschillende fases is het belangrijkst in het proces.’